ഇരുള് പെയ്തിറങ്ങുമീ ഇടവഴികളില് ...
കരിയിലമെത്ത വിരിചോരീ കല്പടവുകളില്...,..
ഇളകിയാടുന്ന പുല്തല തുമ്പുകളില്, കാറ്റിന്റെ..
ഗതിവേഗമിന്നു തൊട്ടറിയുന്നു ഞാന് ...
കാറ്റ് കവര്ന്നൊരു നിശാപുശ്പ ഗന്ധമായ്...
എവിടെക്കോ പോയി മറയുന്നു ഞാനിന്ന് ...
കൂട്ടായി എനിക്കിന്ന് ഈ രാത്രി മാത്രം..
രാത്രിയില് പാടുമീ കൂമന്മാര് മാത്രം...
ഓര്കയാനിന്നു ഞാന് എന്നിന്നലെകളില്...,..
ഓര്ക്കാതെ പോയ ആ രാത്രികള്കായി ..
ഇത്രയും ചന്തം അന്നീ രാവിനുണ്ടോ ..ഇല്ല
ഇന്ന് മാത്രമാണീ രാവിന്നിത്ര ചന്തം...
രാവേ നീ പിണങ്ങരുതെന്നോട് , ഞാന് പാവം
പകലുകള് അന്യമായ് പോയൊരുവല് ..
ഒരുവേള എന്നെ നീ അറിയണം...
ഈ രാവ് കൂടി നീ എനിക്കായ് നല്കണം...
നാളെ ഞാന് ഈ മണ്ണിന്നടിയിലെവിടെയോ ..
മാഴ്കിക്കിടക്കെണ്ടവല് ആണെന്നറിയുക ..
എന്റെയീ മുറിവേറ്റു ചിതറിയ ഹൃദയം,
സ്പന്ദനം നിര്ത്തും എന്നെക്കുമായിന്നു ..
നിന് മടിയിലിതിരി നേരം തലചായ്ചോട്ടെ ഞാന്.
ഒന്നുമാരിയതുരങ്ങട്ടെ ഞാന് ശാന്തയായ്..
നാളെ പുലരിയില് ഈ പുല്നാമ്പുകളില്, നിന് ശോകം
ബാശ്പരൂപമായി വെട്ടിതിലന്ഗീടാം ...
എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കാണും ഞാന് നീ തന്ന
സ്നേഹത്തിന് രണ്ടിറ്റു കണ്ണ് നീര്മുത്തുകള്...,..
No comments:
Post a Comment