നിന്നെ വെറുക്കുക എന്നാൽ

സ്വയം വെറുക്കുക എന്നാണ്..

എങ്കിലും ഞാൻ അതു ആഗ്രഹിക്കുന്നു ..

ഹൃദയം അത്രമാത്രം വേദനിക്കുന്നു..

എത്രയോ വർഷങ്ങളായി ആ വേദന കൂടി കൂടി വരുന്നു..

പക്ഷെ എങ്ങനെയാണു ഞാൻ നിന്നെ വെറുക്കുക..

വെറുപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്താൽ എങ്ങനെ അതു വെറുപ്പാകും..

എങ്ങനെ അതിനു നെഞ്ചിലെ നോവിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയും..

അവിടെയും ഞാൻ തോറ്റു പോകുന്നു..

വെറുക്കാൻ ആകുന്നില്ലെനിക്ക്..

മറക്കാനോ, ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കാനോ ആവുന്നില്ലെനിക്ക്..

നിന്നിൽ ആണ് ഞാനെന്റെ ഹൃദയം

സൂക്ഷിച്ചത്..

നിന്നിൽ ഞാൻ അത്രമാത്രം

വിശ്വസിച്ചിരുന്നു..

നീ വെറുമൊരു സ്ഫടിക പാത്രമായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല ..

അതു ഉടഞ്ഞു പോകുമെന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ല..

നിന്റെ പ്രണയം നീ ഉടച്ചപ്പോൾ

നിന്റെ സ്ഫടിക്പാത്രത്തിന്റെ ചില്ലു

തുളഞ്ഞെന്റെ ഹൃദയം പിളർന്നിരിക്കുന്നു..

നിന്റെ ഓരോ നോവിലും

നിന്നെ പിന്തുടർന്നവൻ ആണ് ഞാൻ..

എന്റെ ഒരു നിമിഷം പോലും വേണ്ടെന്നു നീ പറഞ്ഞപ്പോഴും,

എന്റെ സമയം മുഴുവൻ ഞാൻ നിന്നെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..

കാരണം എനിക്ക് നിന്നെ പറ്റി മാത്രമേ ചിന്തിക്കാൻ ആകുമായിരുന്നുള്ളു..

ഓരോ നിമിഷത്തിലും നീ എന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു..

പ്രണയമായി,

സ്വപ്നങ്ങളായി,

മോഹങ്ങളായി,

വിരഹമായി,

വേദനയായി,

നിരാശയായി,

ഭയമായി,

വീർപ്പു മുട്ടലായി,

ഉള്ളിലെ ആന്തലായി..

അങ്ങനെ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാമായി..

നീ എന്നെ ഒരിക്കൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് പോലും മറന്നു നിന്ദിക്കുമ്പോഴും,

അപമാനിക്കുമ്പോഴും,

ആട്ടിപ്പായിക്കുമ്പ്പഴും,

മറ്റൊരാളിലേക്ക് നിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റുമ്പോഴും എല്ലാം,

ഞാൻ നിന്നെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..

നിന്റെ വേദനകളും ദുരിതങ്ങളും

നീ കടന്നു പോകുന്ന അവസ്ഥകളും എല്ലായ്‌പോഴും

എന്റെ മനസ്സിനെ ഉമിത്തിയിൽ നീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

എപ്പോഴാണ് നീ എന്നിൽ ഇല്ലാതിരുന്നത്..

അങ്ങനെ ഒരു നേരവും എനിക്കില്ല..

ഇന്നിപ്പോൾ നീ എല്ലാം മറന്നു എവിടെയോ പോയിരിക്കുന്നു..

മറ്റൊരാളിലേക്ക് മനസ്സും ശരീരവും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു..

ഒരിക്കലും നിനക്കാവില്ലെന്നു പറഞ്ഞതൊക്കെ നിനക്ക് ഇന്ന് സാധിക്കുന്നു..

എന്നോട് പറഞ്ഞ സ്നേഹമെല്ലാം ഏതോ മറവികളിൽ നീ അലിയിച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

എന്നിട്ട് ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ഒരു നോട്ടം നീ എനിക്ക് ഔദാര്യം പോലെ നൽകുന്നു..

എന്റെ ഹൃദയം എത്രമാത്രം പൊടിയുന്നുണ്ടെന്നു നീ അറിയുന്നുണ്ടോ..

നിന്നെ നോവിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോഴും

നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ..

നിനക്ക് ഞാൻ തന്ന ഒരേ ഒരു വാഗ്ദാനവും വിശ്വാസവും അതായിരുന്നു..

നിന്നെ അല്ലാതെ മാറ്റാരെയും പ്രണയിക്കില്ലെന്നു..

നീയല്ലാതെ വേറെ ആരെയും എന്റേതെന്നു കരുതില്ലെന്നു..

ഒരിടത്തും ഞാൻ എന്റെ വാക്കു മറന്നില്ല..

ശരീരം എവിടെയായിരുന്നാലും നിനക്കൊപ്പം എന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.. 

നിന്റെ ഹൃദയം കീറി മുരിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ,

പകരം എന്റെ ഹൃദയം നിന്നിലർപ്പിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ..

നിനക്ക് നൊന്തപ്പോൾ നിന്നെക്കാൾ

നോവുമായി നടന്നവൻ ആണ് ഞാൻ..

നിനക്ക് നൽകിയ നോവിന് പകരമായി ആയിരം ഇരട്ടി സ്നേഹം നെഞ്ചിൽ കൊണ്ടു നടന്നവൻ ആണ് ഞാൻ..

ആ എനിക്ക് വേണ്ടി നൽകാൻ

നിന്റ പക്കൽ ഒന്നും ബാക്കി ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു..

എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഹരം ആവും

ഇന്ന് നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഊർജം..

നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചപ്പോഴും നിനക്ക് പറയാനും, കരയാനും വഴക്കിടാനും ഒക്കെ

ഏതു സമയത്തും ഞാൻ നിന്റെ ഒരു വിളിപ്പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു..

പക്ഷെ എന്റെ നോവ് പറയാൻ എനിക്ക് അവസരങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..

കണ്ണും ചെവിയുമെല്ലാം അടച്ചു നീ ഏതോ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

എനിക്ക് അടുത്തു വരാൻ ആവാത്ത വിധം നീ എന്റെ മുന്നിൽ മതിലുകൾ പണിതിരിക്കുന്നു..

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എരിയുന്ന തീയുടെ ചൂടിൽ

നീ തപിച്ചു പോകാതിരിക്കട്ടെ...

ആരെയും സ്നേഹിക്കാൻ ആവാത്ത വിധം നീ എന്നിലെ സ്നേഹത്തെ ഊറ്റിയെടുത്തു ഉപേക്ഷിച്ചു..

നിന്നിലേക്കല്ലാതെ വേറെ ആരിലേക്കും ഒഴുകുവാനാകാത്ത വിധം അതിന്റെ ചാല് ആഴത്തിൽ നിന്നിലേക്ക്‌ കീറിയിരിക്കുന്നു..

എന്നിട്ടും നീ എന്നെ മറ്റൊരാളിന്റേതെന്നു മുദ്ര കുത്തി ഒഴിവാക്കി..

പക്ഷെ അങ്ങനെ ആരുടേതുമാകാൻ എനിക്കാവില്ല..

നിനക്കും അതിനാവില്ലെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു..

പക്ഷെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ച ആൾ അല്ല നീ..

ഒരു ചേമ്പില പോലെയാണ് നീ..

ഒന്നും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ എല്ലാം മായ്ച്ചു കളയാൻ ആവുന്നവൾ..

ഞാൻ സകലത്തിനെയും വെറുക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..

ഞാൻ നിന്നെ വെറുത്താൽ,

അത്‌ എനിക്ക് സാധ്യമായാൽ

ഈ ലോകത്തു ഞാനേറ്റവും വെറുക്കുന്നവൾ നീയായിരിക്കും..

കാരണം ഈ ലോകത്തു ഞാനേറ്റവും സ്നേഹിച്ചവൾ നീയാണ്..

ഈ ലോകത്തു ഞാൻ ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ചവൾ നീയാണ്..

എന്നെ ഈ ലോകത്തു ഏറ്റവും നോവിച്ചവളും നീയാണ്..

 

മേഘത്തോട്

 മേഘത്തോട്...

പണ്ടെങ്ങോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം

നിന്നോട്,

മാനത്തിരുണ്ടു നിന്നെ കാണുമ്പോൾ

നീ പെയ്തില്ലെങ്കിലുമെൻ

ഉള്ളു കുളിരാറുണ്ടെന്ന്..

അതു പണ്ടു..

ഇന്നു നീയെനിക്കൻ ലോകത്തിരുള് പരത്തിയവൻ മാത്രം..

ഒഴിഞ്ഞു പോവുക..

അച്ചുതണ്ട്

 അച്ചുതണ്ട്...

നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വന്തം അച്ചുതണ്ടിന്റെ 

ശൂന്യതക്ക് ചുറ്റുമാണ്,

പിന്നീടുള്ള കാലം ഓരോ 

 മനസ്സും ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നത്..

വസന്തം വഴി മാറുമ്പോൾ..

 പ്രിയപ്പെട്ടവളെ,

എന്റെ പ്രണയപ്രപഞ്ചത്തിൽ

വസന്തവും ഹേമന്തവും ഗ്രീഷ്മവും പൊഴിച്ചവളെ..

ഒരിക്കലുമറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഹൃദയവികാരങ്ങളിൽ കൂടിഎന്നെ നയിച്ചവളെ,

ഒടുവിൽ എന്നെ വെറും മരുഭൂമിയാക്കിഉപേക്ഷിച്ചു പോയവളെ..

ഈ ഹൃദയം നിനക്കുള്ളതാണ്..

ഈ ചിന്തകളും നോവും നിന്നെ കുറിച്ചുള്ളതാണ്..

നീ ഏതു ലോകത്തിന്റെ വസന്തമാകാൻ പോയവളെങ്കിലും,

എന്റെ മറക്കാനാവാത്ത വസന്തങ്ങൾ നീ തന്ന സമ്മാനമാണ്..

ഒടുവിൽ നീ എന്നെ ഊഷരമാക്കി പോയെങ്കിലും

എന്റെ ഓർമകളിലെ നനവുകൾ പെയ്യിച്ചതത്രയും നീയാണ്..

എന്റെ മുന്നിൽ കളകളം പൊഴിച്ചോഴുകിയതും

കലഹിച്ചു കലി തുള്ളി അലറിപ്പാഞ്ഞതും നിന്നിലെ അലകൾ ആണ്..

നിനക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു ജീവൻ മാത്രമാണെങ്കിൽ

നീ എനിക്ക് ജീവനും ജീവിതവും അതു നിലനിൽക്കുന്ന എന്റെ പ്രപഞ്ചവും ആണ്..

ഹൃദയം കീറി മുറിച്ചാണ് നീ കടന്നു പോയതെങ്കിലും

ആ മുറിവുകളിൽ ഒഴുകുന്നതത്രയും നിന്നോടുള്ള പ്രണയമാണ്..

ഇന്നു ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ

നിനക്ക് അതു അപമാനമാണ്..

എന്നെ വെറുക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നതിൽ

നീ അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു..

എന്നെ ഒഴിവാക്കുവാൻ 

സഹായത്തിനു ആളെ വേണമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു..

ഏതു ലോകമാണ് കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞത്..

ഏതു ചിന്തകളിൽ ആണ് വെറുപ്പ് പടർന്നത്..

പ്രിയപ്പെട്ടവളെ..

നിന്നെ ഹൃദയത്തിൽ നിറച്ചു

നീയായി മറുവാൻ കൊതിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ..

നിന്നിൽ നിന്നു അടർന്നു മാറാതെ

നിന്റെ തന്നെ ഒരു ഭാഗം ആവാൻ മോഹിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ..

ഈ ജന്മം മുഴുവൻ നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുമെന്നു

എന്നോട് തന്നെ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തവൻ..

നിന്റെ ദുരിതങ്ങളിൽ ശരീരം കൊണ്ടു അകലെയാണെങ്കിലും

മനസ്സു കൊണ്ടു നിന്നരികിൽ നിന്നു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് പോലും മാറാതിരുന്നവൻ..

നിന്റെ ഓരോ നോവും സ്വന്തം നോവായി മാറ്റിയവൻ..

നീ ഉണരുന്നതും കാത്തിരുന്നവൻ..

നിന്റെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ ജീവശ്വാസം വീണ്ടു കിട്ടുന്നവൻ..

നീ പിടയുന്നതറിയുമ്പോൾ നിന്നെക്കാൾ വീർപ്പുമുട്ടി, ഇരിക്കുന്നിടത്തു നിന്നു അനങ്ങാൻ പോലുമാവാതെ ഉറച്ചു പോകുന്നവൻ..

എങ്ങനെയാണു ഞാൻ നിനക്ക് കള്ളനായതു.. എന്റെ പ്രണയം ഒരു നാടകമായതു..?

ഒരു നാടകക്കാരന് എങ്ങനെയാണു ഇത്രയും വേദനകൾ ഉണ്ടാകുന്നതു?

എന്നെ ഞാൻ സൂക്ഷിക്കാൻ ഇടം കണ്ടെത്തിയത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആണ്..

ആ ഹൃദയം എനിക്കേറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു..

ആ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ആരും എന്നെ പറിച്ചെറിയില്ലെന്നു വിശ്വസിച്ചു..

നീ തന്നെയല്ലേ എന്നെ അങ്ങനെ വിശ്വസിപ്പിച്ചത്..

എന്നെ എല്ലാവിധത്തിലും അറിയുന്നവൾ തന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അല്ലെ എന്നെ നിന്നിലേക്കു ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചത്..സംശയമേതുമില്ലാതെ..

പക്ഷെ ഒടുവിൽ നീ തന്നെ......

എന്നെ നോവിക്കാൻ ഇനിയെന്തുണ്ട് ചെയ്യാൻ നിനക്ക് ബാക്കി..?

നീ എനിക്കെന്താണെന്നു നീ അറിഞ്ഞതേയില്ല..

എന്നെ നീ വെറുക്കുന്നെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ

എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരിക്കാൻ ആണ് തോന്നുക..കണ്ണു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിക്കുന്ന ചിരി..

എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ നിനക്ക് ആരെയൊക്കെയോ സമീപിക്കാൻ തോന്നുമ്പോൾ

എനിക്ക് തോന്നുന്ന വികാരമെന്താണ്.. അറിയില്ല..

നിന്നെ ആരാധിച്ചു, നിന്നെ പോലെ അവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവന്റെ മുന്നിൽ

നീ ഇന്നു ആരായി ആണ് മാറിയത്..

നീ എന്നിൽ നിന്നാണോ അകന്നു പോയത്,

അതോ നിന്നിൽ നിന്നു തന്നെയോ?

ഞാൻ ആദ്യം അറിഞ്ഞ നീയാണോ സത്യം, ഇന്നറിയുന്ന നീയാണോ സത്യം..?

എനിക്കറിയില്ല..

പ്രിയപ്പെട്ടവളെ 

നിന്നിലർപ്പിച്ച വിശ്വാസങ്ങളൂർന്നു പോകുമ്പോൾ ,

എനിക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത് ഈ ലോകത്തോടുള്ള വിശ്വാസമാണ്..

ആശ്രയം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ

നിരാലാംബനായിരിക്കുന്നു ഞാൻ..

നിന്നെക്കുറിച്ചു മോശമായി ചിന്തിക്കേണ്ടി വരുന്നത് 

എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു..

എന്തിനാണ് നിന്നെ കുറിച്ച് ഇത്തരം ചിന്തകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വരാൻ നീ ഇടയാക്കിയത്?

നിന്നെ കുറിചുള്ള എന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ എത്ര മനോഹരങ്ങളും ശുദ്ധവുമായിരുന്നു..

ഈ ലോകത്തിലേക്കു എനിക്ക് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവൾ ആയിരുന്നില്ലേ നീ..

എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ നീ കാണിക്കുന്ന പരാക്രമങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തെല്ലാമാണ് കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നതെന്നു നീ അറിയുന്നുണ്ടോ?

എന്റെ മനസ്സിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരു വല്യ യുദ്ധം നടക്കുകയാണ്..

നിന്നെ വിട്ടുകളയാൻ ആവാത്ത മനസ്സും,

നിന്റെ പെരുമാറ്റങ്ങളെ സംശയത്തോടെ കാണുന്ന മനസ്സും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം..

എത്ര ക്രൂരമായാണ് നീ എന്നെ ഒഴിവാക്കിയതെന്നു അറിയുമോ?

എനിക്കറിയില്ല എന്താണ് നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്നു..

എല്ലാം എന്റെ ചിന്തകൾ ആണ്..

നിനക്കറിയുമോ, നിന്റെ പ്രണയം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ

ഈ ലോകത്തെ ഒരുപാടു ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു..

ഇന്നു ഈ ലോകം എനിക്ക് വെറുക്കാനുള്ള നരകം ആയിരിക്കുന്നു..

പ്രിയപ്പെട്ടവളെ,

നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിച്ചിരുന്നു എന്നു പറയുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല,

പ്രണയിക്കുന്നു എന്നു തന്നെ പറയുവാൻ ആണെനിക്കിഷ്ടം..

എന്റെ വസന്തം എന്നേക്കുമായി ഒഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും,

നീ ഉള്ളിടത്തെല്ലാം വസന്തമായിരിക്കും..

അവർക്കൊപ്പം നീയും ചിരിക്കുക..

നിന്നെയും അവരെയും കാണാതെ തന്നെ

ആ ചിരി ഞാൻ കാണുന്നു.. എന്റെ അടഞ്ഞ കണ്ണുകളുടെ കാഴ്ചകളിലൂടെ..

എന്റെ ഊഷരമായ ഹൃദയത്തിലൂടെ..

=========================