ഐസൊലേഷൻ....

ഞാനെന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ
ഐസൊലേഷനിൽ ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
എന്റെ പ്രവർത്തികളുടെയും ചിന്തകളുടെയും പരിസരങ്ങളിൽ
ശെരികേടുകളുടെ കൊറോണ ബാധിച്ചിരുന്നു..
അതിന്റെ മനസാക്ഷി കുത്തിൽ
പുറം ലോകത്തിൽ ഞാൻ മുഖംമറച്ചു വെച്ചു..
പിന്നെന്തിനിപ്പോൾ പുറത്തു വരുന്നു?
പാപങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടുവോ?
മനസാക്ഷി കുത്തുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ചുവോ?
ഇല്ലേയില്ല..
എല്ലാവരും പറയുന്നു, ഈ വിഷവിത്തുകൾ എന്നും കൂടെ ഉണ്ടാകുമെന്നു..
അതിൽ ജാള്യതപ്പെട്ടു, സങ്കടപ്പെട്ടു ഒളിച്ചിരുന്നിട്ടു കാര്യമില്ലെന്നു..
അതിനൊപ്പവും ജീവിക്കാൻ ശീലിക്കണമെന്നു..
ജാള്യതയും സങ്കടവും തീരില്ലെങ്കിലും
ഞാൻ ഈ ഐസൊലേഷൻ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്..
അകലം പാലിക്കേണ്ടവർ അകലം പാലിക്കുക..
അണുനാശിനി തളിക്കേണ്ടവർ അതു ചെയ്യുക..
എന്നെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നവരുമുണ്ടാകും..
അവർ അതിനു വേണ്ടിയും ശ്രമിക്കുക..