നിന്നോട് പറയാത്തത്..

ഒരു സാന്ത്വനം പകരമായി പ്രതീക്ഷിച്ചു,
ഹൃദയം പിളർത്തി നീ വിട പറഞ്ഞീടുംപോഴെങ്കിലും, 
അറിയുമെന്നോർത്തു എൻ എരിയുന്ന നെഞ്ചിന്റെ,
സഹനമില്ലാത്ത നിശബ്ദ വിലാപങ്ങളെങ്കിലും,
എല്ലാമൊരു വെറും കല്ലിന്റെ
മുന്നിലെക്കുയിർ അറ്റു വീഴുന്ന പുഷ്പദളശല്കങ്ങൾ,

പതിതനെന്നൊരു മുദ്ര എൻ  ചുമലിൽ പതിപ്പിച്ചു,
പഴയതൊന്നും ബാക്കി നിന്നിലില്ലന്നുറപ്പിച്ചു,
പിരിയുന്നു നീ സമചിത്തയായി ശാന്തയായി,
ഞാനോ ഉള്ളു കാർന്നുഴലുന്നു
നിശബ്ദനായി..
നിന്നെപ്പിരിയുന്ന വേദനക്കൊപ്പം
നീ എന്നെ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നതും,
എൻ നേർകോരല്പം കനിവേതുമില്ലാതെ
പോകുവാനാകുന്നതും
അതിലേറെ മറ്റൊരു നോവായി തറക്കുന്നു ..