എന്റെ മരണം

 എന്റെ തല കുനിഞ്ഞത്

നിന്റെ വാക്കിൻ മുനകളിൽ അല്ല..

എന്നിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുണ്ടായതു

നിന്റെ നിരന്തരമുള്ള നിന്ദകളിലും അല്ല...

എന്റെ ആത്മാഭിമാനം തകർന്നത്

നീ തള്ളിപ്പറഞ്ഞപ്പോഴുമല്ല..

ഞാൻ പരാജയമായതു

നീ മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴുമല്ല...

ഞാൻ നിസ്സഹായനായതു

നീ എന്റെ സ്നേഹത്തെ മനസ്സിലാക്കാഞ്ഞപ്പോഴുമല്ല..

ഞാൻ പരാജമായതു

നിന്റെ നോവുകൾക്കു ഞാൻ സാന്ത്വനമാകാഞ്ഞപ്പോഴാണ്..

എന്റെ ആത്മാഭിമാനം തകർന്നത്

ഞാൻ നിനക്കായി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത് മറ്റൊരാൾക്കു ചെയ്യാൻ വിട്ടു കൊടുത്തപ്പോഴാണ്..

എന്നിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുണ്ടായതു

അയാളെ സ്വീകരിക്കേണ്ടി വരും വിധം ഞാൻ നിന്നെ നിസ്സഹായയാക്കിയപ്പോൾ ആണ്..

എന്റെ തല കുനിഞ്ഞത്

 നീ പിടയുമ്പോൾ മറ്റൊരുവൾകായി എന്നെ വിട്ടു കൊടുത്തപ്പോഴാണ്..

ഞാൻ നിസ്സഹായനായതു

നിന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിന് മുറിവേൽക്കുന്നത് വെറുതെ കണ്ടു നിൽക്കേണ്ടി വന്നപ്പോഴാണ്...

ഞാൻ മരിച്ചത് നിന്നിൽ ഞാൻ മരിച്ചപ്പോഴാണ്..