അണയുമീ വെയിലിൽ മണലാഴിയിൽ ഏകാകിയായി ഓർമ്മകൾ,
ഋതു മറന്നുതിർന്ന മഴയിൽ
നനഞ്ഞിതളായ് കൊഴിയവെ,
ചെറുശലഫമായി മനം
പിടഞ്ഞുയരും കനൽ നോവുമായി..
അകലെ നേർത്ത നിഴലിലിരുളും
പകൽ വിട പറഞ്ഞാകാശവും ,
തെന്നിയകലും തിരയെ പിരിയും
മൗനവ്യഥ നിറയും തീരവും,
മുത്തൊഴിഞ്ഞകം വ്യർഥമായൊരു
ചിപ്പി തൻ ഹൃത്തുമായ് ..
ഇനിയെത്ര ദൂരം ഏകനായ്
ഒരു ദിക്ക് തേടി അലയണം..
No comments:
Post a Comment